تکنیک هایی برای نوشتن سریع مطالب جذاب تر

شنبه 14 ارديبهشت 1392

امروزه با توجه به رواج روز افزون استفاده از اینترنت، شبکه های اجتماعی و سرویس های ایمیل، اغراق نیست اگر بگوییم، همه کمابیش دستی در نویسندگی دارند. نویسندگی به این راحتی ها هم نیست که به نظر می رسد.
اگر سابق بر این نویسندگی فقط به نوشتن کتاب و مقاله و انتشار آنها به صورت کتاب، نشریات و مقالات علمی اطلاق می شد، اکنون پست نوشتن در سایت ها، ایمیل نوشتن ها، تهیه پروفایل برای شبکه های اجتماعی و مواردی از این دست را نیز باید ذیل نویسندگی جای داد.
 
شاید برخی با این پیش زمینه فکری که «دست به قلم بردن بسیار راحت است» فکر کنند که نگارش دو مرحله بیشتر ندارد: رفتن به یک جای خلوت و نوشتن (یا تایپ کردن) کلماتی که به ذهن می آید.
 
این نظریه شاید قدری درست به نظر برسد ولی نگارش اصولی و نوشتن مطالبی که خواننده کافی داشته باشد، به این سادگی ها هم نیست.
 
در این نوشتار شما با هشت فوت و فن نویسندگی آشنا می شوید.
 
1. دم را غنیمت شمارید
 
اغلب انسان ها به افکار زودگذری که به ذهنشان خطور می کند، کاملاً بی اعتنا هستند؛ ولی افراد زیرک و دانشمند، خیر.
 
به قول یک اهل فن: اگر شما همان لحظه ای که ایده ها و الهامات در ذهن تان جولان می دهد، آنها را نگیرید و ضبط نکنید، این افکار بکر ناپدید می شود و هرگز بر نمی گردد.
 
این یکی از بهترین روش های کور کردن خلاقیت است!
 
هر وقت ایده نابی به ذهن تان خطور کرد، نمای اولیه آن را ثبت کنید؛ روی هر چه که دم دستتان است، حتی روی پاکت سیگار!
 
2. دیگران را غافلگیر کنید
 

موفقیت من در نویسندگی از آنجا ناشی می شود که مطالبم را با دوستان، همکاران، مربیان، سردبیران و دیگر نویسندگان به اشتراک می گذارم. آنها به کار من نظر می دهند و بعضاً آن را به بوته نقد می گذارند.

خلاق باشید و حواس جمع.
 
اگر شما متونی بنویسید کم ارزش، خنثی و ملالت آور، توقع نداشته باشید که دیگران نوشته های شما را بخوانند و یا آن را به دیگران توصیه کنند.
 
من در مطالبی که نگارش می کنم، از آرایه های ادبی و تکنیک های مختلفی همچون شعر، کنایه، طنز، جناس و تقریباً هر ابزار و وسیله مشابه استفاده می کنم تا جلوه ها و جنبه های زیبایی و هنری مطالبم افزایش یابد و خوانندگان خسته نشوند.
 
مطالب شما باید چالش برانگیز و غافلگیر کننده باشد تا کشش ادامه دادن آن و خواندن تا پایان متن را در بیننده ایجاد کند.
 
3. احساس دیگران مهمتر است
 
شما معمولاً بر اساس احساسات و علایق خودتان دست به قلم می برید، ولی بهتر و درست تر آن است که اولویت را به مخاطبان خود و کسانی که قرار است این نوشته ها و حتی دل نوشته ها را بخوانند، بدهید.
 
شیوه و ساختاری به کار ببرید که خواننده با شما احساس همدلی و هم احساسی کند.
 
به پیامی که نوشته های شما در بر دارد، دقت کنید.
 
اگر شما نمی توانید با خوانندگان مطلب ارتباط برقرار کنید، از آنها نظرخواهی نمایید و نظراتشان را جویا شوید.
 
سپس گفته ها و راهکارهای آنها را نصب العین خود قرار داده و به این ترتیب روح تازه ای به نوشته های خود بدمید.
 
4. به دنبال جای سوم باشید
 
کارشناسان علم آرگونومیک می گویند «منزل» مکان و زیستگاه اول شماست و «محل کار» دومی آن.
 
این دو جا می تواند حواس و تمرکز شما را به هنگام نوشتن بر هم بزند زیرا همه روزه، ساعات زیادی در این دو نقطه، به کارهای مختلفی مشغول می شوید.
 
برای رهایی از این وضعیت، به دنبال یک «مکان سوم» باشید؛ جایی مثل قهوه خانه، یا یک کافی شاپ در فضای باز.
 
جایی که شما می توانید به دور از دغدغه های جاری، در عین حال که در جمع حضور دارید، حصاری نامرئی به دور خود بکشید و لختی با خود خلوت کنید.
 
در این مکان، انرژی محیط به خلاقیت شما افزوده می شود و شما با توانی مضاعف می توانید قلمفرسایی کنید.
 
در این وضعیت پیشنهاد می شود خود را از دست ایمیل و شبکه های اجتماعی و کلاً اینترنت هم آسوده کنید.
 
5. در ابتدا نمی دانید به کجا می خواهید بروید
 
از ای ال دکتروف (E. L. Doctorow) نویسنده آمریکایی سوال شد: نوشتن کتاب شبیه چه کاری است؟
 
وی لختی فکر کرد و گفت: مشابه رانندگی در شب است. شما فقط تا همان جا که چراغ های ماشین مسیر را روشن کرده، دید دارید ولی می توانید به همین منوال، تمام راه را بپیمایید.
 
دست روی دست نگذارید تا همه کارها درست شود و همه چیز مناسب باشد، بعد شروع به نوشتن کنید.
 
وضوح و شفافیت معمولاً به هنگام کار خود را نشان می دهد نه قبل از آن.
 
6. پیش نویس ها ارزشمندند
 
معمولاً طرز تفکر، شخصیت و خصوصیت های فردی نویسنده، در همان نوشته اول وی بروز می کند.
 
با این حال بسیاری از افراد، بیش از حد این ویژگی های منحصر به فرد خود را ویرایش می کنند.
 
گویی برای آنها حذف و افزودن ویرگول بیشتر اهمیت دارد تا داستان نابی که در نوشته هایشان قرار است روایت شود.
 
یکی از بهترین روش ها برای دور زدن این مانع و چالش این است: سریع بنویسید.
 
ریموند چندلر (Raymond Chandler) نویسنده آمریکایی که در زمینه رمان های جنایی و پلیسی، قلم بسیار زیبایی دارد می گوید: اگر من آهسته به پیش بروم، یعنی این که دچار مشکل هستم. در واقع به جای این که من کلمات را هل بدهم، این کلمات هستند که مرا به دنبال خود می کشند.
 
خود را ملزم کنید که هر هفته چند صفحه مشخص مطلب بنویسید.
 
هدف اولیه شما این باشد که به این پیمان خود عمل کنید؛ ظرافت بخشیدن به کلمات، استفاده از علائم سجاوندی و محو شدن در انتخاب نقطه و پرانتز و جملات معترضه و مسائلی از این دست، باشد برای مرحله بعد.
 
به عبارت دیگر ابتدا شالوده اولیه مطلب را ثبت کنید، سپس به سراغ ویرایش آن بروید.
 
انجام دادن این دو کار با هم و در یک زمان، اشتباه است.
 
7. ساده نویسی را دست کم نگیرید
 
گاهی اوقات مردم آنقدر سعی می کنند مبادی آداب و رسمی رفتار کنند که حتی صحبت کردن عادی را هم فراموش می کنند.
 
اینجاست که واقعاً باید گفت کلاغ می خواست راه رفتن کبک را یاد بگیرد، راه رفتن خودش را هم فراموش کرد.
 
گاهی اوقات آنها در نوشته های شان از واژه ها و عبارت غریبی استفاده می کنند که شاید هرگز در مکالمات خود آنها را به کار نبرند.
 
شما این گونه نباشید. مگر قرار است یک متن باشکوه ادبی خلق کنید؟!
 
استفاده از واژه های رایج و به اصطلاح ساده نویسی، مزایای بسیاری به دنبال دارد که یکی از آنها کاستن از رنج نویسنده است و دیگری افزایش خوانندگان نوشته.
 
یک نویسنده از این که ببیند افراد زیادی از خواندن مطالبش استقبال می کند، و گروه های زیادی آن را می خوانند، در پوست خود نمی گنجد.
 
8. از دیگران استفاده کنید
 
موفقیت من در نویسندگی از آنجا ناشی می شود که مطالبم را با دوستان، همکاران، مربیان، سردبیران و دیگر نویسندگان به اشتراک می گذارم.
 
آنها به کار من نظر می دهند و بعضاً آن را به بوته نقد می گذارند.
 
برخی از بزرگترین و بهترین همکاران من، کارشناسانی هستند که اکنون در قید حیات نیست؛ مثل ئی بی وایت (E.B. White) روزنامه نگار، نویسنده و طنزپرداز آمریکایی.
 
وی کسی است که مرا در نوشتن کتاب هایم بسیار کمک کرد.
 
بدون شک من بخش عمده ای از نوشته هایم را وقتی تنها هستم به نگارش در می آورم ولی همفکری با دیگران و اهل فنی که نظرات آنها برای من باارزش است، بخش دیگری از کار را به خود اختصاص می دهد.
 
خاتمه
 
با همه این تفاصیل، اجازه ندهید نوشتن شما را مرعوب خود کند.
 
یک کارشناس چه زیبا می گوید: ایده هایی که شما در سر دارید، تا وقتی که ظهور و بروز پیدا نکند، به کار هیچ کس نمی آید. از آن سو اگر شما از تجربه و تخصص کافی در زمینه ای برخوردار هستید، نوشتن وظیفه و تکلیف شما می شود، نه صرفاً یک سرگرمی خوشایند.
 


کوین دام
 
تعداد مقالات 3 عدد
مهدی ربیعی
 
تعداد مقالات 78 عدد
       
کپی رایت